Kinderen tussen de 10 en 15 zitten precies in een leeftijd waar vrienden superbelangrijk zijn. Je wil erbij horen, meedoen met sport, school en gewoon chillen. Maar als je kinderkanker hebt, verandert letterlijk alles om je heen. Je bent veel in het ziekenhuis, je mist school, je voelt je vaak moe, en soms verandert je uiterlijk door chemo, zoals haarverlies. Daardoor kan het moeilijker worden om contact te houden met leeftijdsgenoten, niet omdat jij dat niet wil, maar omdat je gewoon fysiek niet zoveel kan of omdat anderen soms niet weten hoe ze moeten reageren.

Ook kunnen vrienden zich soms ongemakkelijk voelen, of bang zijn om “iets verkeerds” te zeggen. Daardoor trekt een deel van hen zich terug, wat best eenzaam kan voelen. Aan de andere kant heb je vaak ook een paar vrienden die juist superlief zijn en extra hun best doen.

Binnen het gezin verandert er eigenlijk best veel wanneer je op deze leeftijd kanker krijgt. Ouders worden vaak strenger of voorzichtiger dan normaal. Niet omdat ze je willen beperken, maar omdat ze bang zijn dat er iets misgaat. Daardoor voelt het soms alsof je minder zelf mag beslissen. Dingen die vroeger vanzelfsprekend waren, zoals na school even met vrienden afspreken, moeten nu vaak eerst besproken worden of gaan helemaal niet door. Dat kan behoorlijk frustrerend zijn, omdat je juist graag zo normaal mogelijk mee wilt doen met leeftijdsgenoten.

Ook de relatie met broers en zussen verandert. Soms krijg jij meer aandacht omdat je ziek bent en meer zorg nodig hebt. Dat kan ervoor zorgen dat je broers of zussen zich buitengesloten of jaloers voelen, ook al is dat niet de bedoeling. Jij kunt je daar dan weer schuldig over voelen, terwijl je er niets aan kunt doen. Maar het kan ook zijn dat je broers en zussen extra lief en behulpzaam worden, waardoor jullie band juist sterker wordt (www.kinderkankerNederland.nl   www.prinsesmaximacentrum.nl)